Środki wyrównująceŚrodki wyrównujące stosowane w powłokach są zazwyczaj klasyfikowane jako rozpuszczalniki mieszane, kwas akrylowy, silikon, polimery fluorowęglowodorowe i octan celulozy. Ze względu na niskie napięcie powierzchniowe, środki wyrównujące nie tylko wspomagają wyrównywanie powłoki, ale mogą również powodować skutki uboczne. Podczas użytkowania należy przede wszystkim brać pod uwagę negatywny wpływ środków wyrównujących na możliwość ponownego nakładania powłok i właściwości antykraterowe powłoki, a kompatybilność wybranych środków wyrównujących należy testować eksperymentalnie.

1. Mieszany środek wyrównujący rozpuszczalnik

Składa się on zasadniczo z wysokowrzących rozpuszczalników węglowodorów aromatycznych, ketonów, estrów lub doskonałych rozpuszczalników o różnych grupach funkcyjnych oraz mieszanin rozpuszczalników o wysokiej temperaturze wrzenia. Podczas przygotowywania i stosowania należy zwrócić uwagę na szybkość ulatniania, równowagę ulatniania i rozpuszczalność, aby powłoka charakteryzowała się średnią szybkością ulatniania i rozpuszczalnością podczas schnięcia. Zbyt niska szybkość ulatniania może powodować długotrwałe utrzymywanie się rozpuszczalnika w powłoce farby i uniemożliwić jego uwolnienie, co wpłynie na jej twardość.

Ten rodzaj środka wyrównującego nadaje się wyłącznie do korygowania wad wyrównywania (takich jak skurcz, bielenie i niski połysk) spowodowanych zbyt szybkim wysychaniem rozpuszczalnika powłoki i słabą rozpuszczalnością materiału bazowego. Dawka wynosi zazwyczaj 2–7% całkowitej ilości farby. Wydłuża to czas schnięcia powłoki. W przypadku powłok schnących w temperaturze pokojowej (takich jak farba nitro), które mają tendencję do zacieków po nałożeniu na elewację, nie tylko pomaga w wyrównywaniu, ale także poprawia połysk. Podczas procesu schnięcia może również zapobiegać powstawaniu pęcherzyków i porów spowodowanych zbyt szybkim parowaniem rozpuszczalnika. Szczególnie w warunkach wysokiej temperatury i wilgotności powietrza może zapobiegać przedwczesnemu wysychaniu powłoki farby, zapewniać równomierną krzywą ulatniania się rozpuszczalnika i zapobiegać powstawaniu białej mgły w farbie nitro. Ten rodzaj środka wyrównującego jest zazwyczaj stosowany w połączeniu z innymi środkami wyrównującymi.

2. Środki wyrównujące akrylowe

Ten rodzaj środka wyrównującego to w większości kopolimer estrów akrylowych. Jego właściwości to:

(1) Ester alkilowy kwasu akrylowego zapewnia zasadową aktywność powierzchniową;

(2) Jego−COOH,−Och, i−NR może pomóc dostosować zgodność struktury estru alkilowego;

(3) Względna masa cząsteczkowa ma bezpośredni związek z końcowymi właściwościami rozprowadzania. Krytyczna kompatybilność i konfiguracja łańcucha poliakrylanu to warunki niezbędne, aby stał się on odpowiednim środkiem wyrównującym. Jego możliwy mechanizm wyrównywania ujawnia się głównie w późniejszym etapie;

(4) Wykazuje właściwości przeciwpieniące i odpieniające w wielu układach;

(5) O ile w środku wyrównującym znajduje się niewielka liczba grup aktywnych (takich jak -OH, -COOH), wpływ na ponowne powlekanie jest prawie niezauważalny, istnieje jednak możliwość, że wpłynie to na ponowne powlekanie;

(6) Istnieje również problem dopasowania biegunowości i kompatybilności, który również wymaga selekcji eksperymentalnej.

3. Środek wyrównujący silikon

Silikony to rodzaj polimeru, którego szkielet stanowi łańcuch wiązań krzemowo-tlenowych (Si-O-Si), a do atomów krzemu przyłączone są grupy organiczne. Większość związków silikonowych ma łańcuchy boczne o niskiej energii powierzchniowej, dlatego cząsteczki silikonu charakteryzują się bardzo niską energią powierzchniową i bardzo niskim napięciem powierzchniowym.

Najczęściej stosowanym dodatkiem polisiloksanowym jest polidimetylosiloksan, znany również jako olej metylosiloksanowy. Jego głównym zastosowaniem jest środek przeciwpieniący. Modele o niskiej masie cząsteczkowej są skuteczniejsze w promowaniu rozlewności, ale ze względu na poważne problemy z kompatybilnością często są podatne na skurcz lub niemożność ponownego pokrycia. Dlatego polidimetylosiloksan musi zostać zmodyfikowany, zanim będzie mógł być bezpiecznie i skutecznie stosowany w powłokach.

Główne metody modyfikacji to: silikon modyfikowany polieterem, silikon modyfikowany grupami alkilowymi i innymi grupami bocznymi, silikon modyfikowany poliestrem, silikon modyfikowany poliakrylanem oraz silikon modyfikowany fluorem. Istnieje wiele metod modyfikacji polidimetylosiloksanu, ale wszystkie mają na celu poprawę jego kompatybilności z powłokami.

Ten rodzaj środka wyrównującego zazwyczaj ma zarówno działanie wyrównujące, jak i przeciwpieniące. Przed użyciem należy przeprowadzić testy w celu sprawdzenia jego kompatybilności z powłoką.

4. Kluczowe punkty dotyczące użytkowania

Wybierz odpowiedni rodzaj: Wybierz odpowiedni środek wyrównujący, biorąc pod uwagę rodzaj i wymagania funkcjonalne powłoki. Wybierając środek wyrównujący, należy wziąć pod uwagę jego skład i właściwości, a także kompatybilność z samą powłoką; jednocześnie często stosuje się kombinację różnych środków wyrównujących lub innych dodatków, aby zrównoważyć różne problemy.

Zwróć uwagę na dodaną ilość: nadmierna ilość spowoduje problemy, takie jak kurczenie się i zapadanie na powierzchni powłoki, a zbyt mała ilość nie zapewni efektu wyrównywania. Zazwyczaj dodawaną ilość należy określić na podstawie lepkości i wymagań dotyczących wyrównywania powłoki, postępować zgodnie z instrukcją użycia odczynnika i łączyć rzeczywiste wyniki testów.

Metoda nakładania powłoki: Właściwości wyrównujące powłoki zależą od metody nakładania. Aby w pełni wykorzystać funkcję wyrównującą, można nakładać ją pędzlem, wałkiem lub natryskiwać.

Mieszanie: Podczas stosowania środka wyrównującego farbę należy dokładnie wymieszać, aby równomiernie rozprowadzić środek wyrównujący w farbie. Czas mieszania należy dostosować do właściwości środka wyrównującego i zazwyczaj nie powinien on przekraczać 10 minut.

Nanjing Reborn New Materials zapewnia różnorodneśrodki wyrównującew tym silikonowo-organiczne i bezsilikonowe do powlekania. Pasujące do serii BYK.