Onder invloed van zonlicht en fluorescentie ondergaan kunststoffen en andere polymere materialen een automatische oxidatiereactie door ultraviolette straling. Dit leidt tot degradatie van de polymeren en een verslechtering van het uiterlijk en de mechanische eigenschappen. Door toevoeging van een ultravioletabsorber kunnen de hoogenergetische ultraviolette stralen selectief worden geabsorbeerd en omgezet in onschadelijke energie die kan worden afgegeven of verbruikt. Omdat de verschillende soorten polymeren ook verschillende ultraviolette golflengten hebben die degradatie veroorzaken, kunnen verschillende ultravioletabsorbers ultraviolette stralen met verschillende golflengten absorberen. Bij gebruik moet de ultravioletabsorber daarom worden gekozen op basis van het type polymeer.

UV-absorbers kunnen op basis van hun chemische structuur in de volgende typen worden ingedeeld: salicylaten, benzonen, benzotriazolen, gesubstitueerd acrylonitril, triazine en andere.