Introductie van een UV-absorber

Zonlicht bevat veel ultraviolet licht dat schadelijk is voor gekleurde objecten. De golflengte ervan ligt tussen de 290 en 460 nm. Deze schadelijke ultraviolette straling zorgt ervoor dat de kleurmoleculen afbreken en vervagen door chemische oxidatie-reductiereacties. Het gebruik van ultravioletabsorbers kan de schade van ultraviolette straling aan de beschermde objecten effectief voorkomen of verminderen.

Een UV-absorber is een lichtstabilisator die het ultraviolette deel van zonlicht en tl-licht kan absorberen zonder zelf te veranderen. Kunststoffen en andere polymere materialen ondergaan auto-oxidatiereacties onder invloed van zonlicht en fluorescentie door de werking van ultraviolette straling. Dit leidt tot degradatie en aantasting van de polymeren, en tot een verslechtering van het uiterlijk en de mechanische eigenschappen. Door toevoeging van UV-absorbers kan dit hoogenergetische ultraviolette licht selectief worden geabsorbeerd, omgezet in onschadelijke energie die vervolgens kan worden afgegeven of verbruikt. Omdat polymeren van verschillende typen zijn, verschillen ook de golflengten van de ultraviolette straling die degradatie veroorzaken. Verschillende UV-absorbers kunnen ultraviolette straling van verschillende golflengten absorberen. Bij gebruik moet de UV-absorber worden gekozen op basis van het type polymeer.

Soorten UV-absorbers

Veelvoorkomende soorten UV-absorbers zijn onder andere: benzotriazol (zoalsUV-absorber 327), benzofenon (zoalsUV-absorber 531), triazine (zoalsUV-absorber 1164), en gehinderde amine (zoalsLichtstabilisator 622).

Benzotriazool-UV-absorbers zijn momenteel de meest gebruikte variant in China, maar het toepassingseffect van triazine-UV-absorbers is aanzienlijk beter dan dat van benzotriazool. Triazine-absorbers hebben uitstekende UV-absorptie-eigenschappen en andere voordelen. Ze kunnen breed worden toegepast in polymeren, hebben een uitstekende thermische stabiliteit, goede verwerkingsstabiliteit en zuurbestendigheid. In de praktijk hebben triazine-UV-absorbers een goed synergetisch effect met sterisch gehinderde amine-lichtstabilisatoren. Wanneer beide samen worden gebruikt, hebben ze een beter effect dan wanneer ze afzonderlijk worden gebruikt.

Enkele veelvoorkomende UV-absorbers

(1)UV-531
Lichtgeel of wit kristallijn poeder. Dichtheid 1,160 g/cm³ (25℃). Smeltpunt 48-49℃. Oplosbaar in aceton, benzeen, ethanol en isopropanol, licht oplosbaar in dichloorethaan, onoplosbaar in water. De oplosbaarheid in enkele oplosmiddelen (g/100 g, 25℃) is: aceton 74, benzeen 72, methanol 2, ethanol (95%) 2,6, n-heptaan 40, n-hexaan 40,1, water 0,5. Als UV-absorber kan het ultraviolet licht met een golflengte van 270-330 nm sterk absorberen. Het kan worden gebruikt in diverse kunststoffen, met name polyethyleen, polypropyleen, polystyreen, ABS-hars, polycarbonaat en polyvinylchloride. Het heeft een goede compatibiliteit met harsen en een lage vluchtigheid. De gebruikelijke dosering is 0,1% tot 1%. Het heeft een goed synergetisch effect bij gebruik met een kleine hoeveelheid 4,4-thiobis(6-tert-butyl-p-cresol). Dit product kan ook worden gebruikt als lichtstabilisator voor diverse coatings.

(2)UV-327
Als UV-absorber zijn de eigenschappen en toepassingen vergelijkbaar met die van benzotriazol UV-326. Het absorbeert sterk ultraviolette straling met een golflengte van 270-380 nm, heeft een goede chemische stabiliteit en een extreem lage vluchtigheid. Het is goed compatibel met polyolefinen. Het is met name geschikt voor polyethyleen en polypropyleen. Daarnaast kan het ook worden gebruikt voor polyvinylchloride, polymethylmethacrylaat, polyoxymethyleen, polyurethaan, onverzadigd polyester, ABS-hars, epoxyhars, cellulosehars, enz. Dit product heeft een uitstekende weerstand tegen sublimatie, wasbestendigheid, gasverkleuring en behoud van mechanische eigenschappen. Het heeft een significant synergetisch effect in combinatie met antioxidanten. Het wordt gebruikt om de thermische oxidatiestabiliteit van het product te verbeteren.

(3)UV-9
Lichtgeel of wit kristallijn poeder. Dichtheid 1,324 g/cm³. Smeltpunt 62-66 °C. Kookpunt 150-160 °C (0,67 kPa), 220 °C (2,4 kPa). Oplosbaar in de meeste organische oplosmiddelen zoals aceton, keton, benzeen, methanol, ethylacetaat, methylethylketon en ethanol, maar onoplosbaar in water. De oplosbaarheid in enkele oplosmiddelen (g/100 g, 25 °C) is: benzeen 56,2, n-hexaan 4,3, ethanol (95%) 5,8, tetrachloorkoolstof 34,5, styreen 51,2, DOP 18,7. Als UV-absorber is het geschikt voor diverse kunststoffen zoals polyvinylchloride, polyvinylideenchloride, polymethylmethacrylaat, onverzadigd polyester, ABS-hars, cellulosehars, enz. Het maximale absorptiegolflengtebereik ligt tussen 280 en 340 nm, en de gebruikelijke dosering is 0,1% tot 1,5%. Het heeft een goede thermische stabiliteit en ontleedt niet bij 200 °C. Dit product absorbeert nauwelijks zichtbaar licht, waardoor het geschikt is voor lichtgekleurde, transparante producten. Dit product kan ook worden gebruikt in verf en synthetisch rubber.